تبلیغات
باید دانست - سفر در زمان
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده
سه شنبه 27 بهمن 1388

سفر در زمان

   نوشته شده توسط: omid    نوع مطلب :دانستنی‌های جالب ،

سفر در زمان

البته اگر از یك بعد دیگر به قضیه نگاه كنیم همه ما مسافر زمان هستیم. همین الان كه شما این را میخوانید، زمان در حول و حوش و به پیش میرود و آینده به حال و حال به گذشته تبدیل میشود. نشانه اش هم رشد موجودات است. ما بزرگ میشویم و میمیریم. پس زمان در جریان است.

آلبرت اینشتین با ارائه نظریه نسبیت خاص نشان داد كه این كار از نظر تئوری شدنی است. بر طبق این نظریه اگه شیئی به سرعت نور نزدیك شود گذشت زمان برایش آهسته تر صورت میگیرد. بنابراین اگر بشود با سرعت بیش از سرعت نور حركت كرد، زمان به عقب برگردد. مانع اصلی این است كه اگر جسمی به سرعت نور نزدیك بشود جرم نسبی ان به بینهایت میل میكند لذا نمیشود شتابی بیش از سرعت نور پیدا كرد. اما شاید یه روز این مشكل هم حل شود. بر خلاف نویسنده ها و خیالپردازها كه فكر میكنند سفر در زمان باید با یك ماشین انجام شور، دانشمندان بر این عقیده هستند كه اینكار به كمك یك پدیده طبیعی صورت میگیرد. در این خصوص سه پدیده مد نظر است: سیاهچاله های دوار، كرم چاله ها و ریسمانهای كیهانی.

سیاهچاله ها: اگر یک ستاره چند برابر خورشید باشد و همه سوختش را بسوزاند، از انجا كه یك نیروی جاذبه قوی دارد لذا جرم خودش در خودش فشرده میشود و یك حفره سیاه رنگ مثل یه قیف درست میكند كه نیروی جاذبه فوق العاده زیادی دارد طوری كه حتی نور هم نمیتواند از آن فرار كند. اما این حفره ها بر دو نوع هستد. یه نوعشان نمی چرخند لذا انتهای قیف یك نقطه است. در انجا هر جسمی كه به حفره مكش شده باشه نابود میشود. اما یه نوع دیگر سیاهچاله نوعی است كه در حال دوران است و برا همین ته قیف یه قاعده داره كه به شكل حلقه است. مثل یك قیف واقعی است كه تهش باز است. همین نوع سیاهچاله است كه میتواند سكوی پرتاب به آینده یا گذشته باشد. انتهای قیف به یك قیف دیگر به اسم سفیدچاله میرسد كه درست عكس ان عمل میكند. یعنی هر جسمی را به شدت به بیرون پرتاب میكند. از همین جاست كه میتوانیم پا به زمانها و جهان های دیگر بگذاریم.

كرم چاله: سكوی دیگری برای گذر از زمان است و می تواند در عرض چند ساعت، ما را چندین سال نوری جابجا كند. فرض كنید دو نفر دو طرف ملافه ای را گرفته اند و می كشند. اگر یك توپ تنیس روی این ملافه بگذاریم، در سطح ملافه، انحنایی به طرف توپ ایجاد میشود. حال اگر تیله ای را روی هر کدام از گوشه های ملافه قرار دهیم، به سمت چاله ای كه توپ تنیس ایجاد كرده است می غلطد. این کار، شبیه سازی ساده ای از نظریه ی اینشتین است كه معتقد است اجرام آسمانی در فضا و زمان انحنا ایجاد میكنند(درست مثل همان توپ روی ملافه). حالا اگه فرض كنیم فضا به صورت یك لایه دوبعدی روی یه محور تا شده باشد و بین نیمه بالا و پایین ان خالی باشد و دو جرم هم اندازه در قسمت بالا و پایین مقابل هم قرار گیرد، آن وقت حفره ای كه هر دو ایجاد میكنند میتواند به همدیگر رسیده و ایجاد یك تونل كند. مثل این كه یك میانبر در زمان و مكان ایجاد شده باشد. به این تونل میگویند كرم چاله. این امید است كه یك كهكشانی كه ظاهرا میلیونها سال نوری دور از ماست، از راه یك همچین تونلی بیش از چند هزار كیلومتر دور از ما نباشئ. در اصل میشود گفت كرم چاله تونل ارتباطی بین یك سیاهچاله و یه سفیدچاله است و میتواند بین جهان های موازی ارتباط برقرار كند و در نتیجه به همان ترتیب میتواند ما را در زمان جابجا كند. آخرین راه سفر در زمان ریسمانهای كیهانی است. طبق این نظریه یك سری رشته هایی به ضخامت یه اتم در فضا وجود دارند كه كل جهان را پوشش میدهند و تحت فشار خیلی زیادی هستند. اینها هم یه نیروی جاذبه خیلی قوی دارند كه هر جسمی را سرعت میدهند و چون مرزهای فضا زمان را مغشوش میكند لذا میشود از انها برای گذر از زمان استفاده كرد.

تونل زمان: واقعیت یا خیال؟ چند اشكال در مساله ی سفر در زمان وجود دارد. اول اینكه اصلا نفس تئوری سفر در زمان یك پارادوكس است. پارادوكس یا محال نما یعنی چیزی كه نقض كننده(نقیض) خودش در درونش است. به طور مثال، اگر شخصی در زمان به عقب برگردد و به تاریخی كه هنوز بدنیا نیامده است برود، چطور میتواند آنجا باشد؟ یك راه حل برای این مشكل، نظریه ی جهان های موازی است. طبق این نظریه امكان دارد چندین جهان وجود داشته باشد كه مشابه جهان ماست اما ترتیب وقایع در انها فرق میكند. پس وقتی به عقب برمیگردیم در یك جهان دیگر وجود داریم نه در جهانی كه در ان هستیم. طبق این نظریه بینهایت جهان موازی وجود دارد و ما هر دستكاری كه در گذشته انجام بدهیم یك جهان جدید پدید می اید.


برچسب ها: سفر در زمان ،